LIVRETO CELEBRATIVO
SAGRAÇÃO EPISCOPAL
DO MONSENHOR MAIKON MAGNO
CELEBRADA POR SUA SANTIDADE
O PAPA JOÃO PAULO I
Basílica de São Pedro - 28.02.2025
Antes do inicio da celebração o que será ordenado, o celebrante, bem como o cerimoniário, devem analisar cada parte da celebração, seguindo as rubricas de maneira diligente e minuciosa.
A celebração de Ordenação Episcopal, só se inicie com a Bula de Nomeação, enviada pelo pontífice. Ou, caso a Bula de Nomeação não seja publicada, com a autorização do Núncio Apostólico.
Realize-se a Ordenação do Bispo com o maior concurso possível de fiéis, num domingo ou dia festivo, particularmente numa festa dos Apóstolos, a não ser que razões pastorais aconselhem outro dia. Excluem-se, contudo, o Tríduo Pascal, a Quarta-Feira de Cinzas, toda a Semana Santa e a Comemoração de Todos os Fiéis Defuntos.
Nas solenidades, nos domingos do Advento, da Quaresma e da Páscoa, nos dias dentro da oitava da Páscoa e nas festas dos Apóstolos, utiliza-se as orações, as leituras e a cor litúrgica do dia.
Além do bispo ordenante, é obrigatória a concelebração de outros dois bispos. Caso um destes bispos retire-se da celebração (e apenas restar 1 bispo co-sagrante); se não houver se iniciado o propósito do eleito, prossegue-se a celebração sem a ordenação; se já houver se iniciado o propósito do eleito, prossegue-se o rito de ordenação.
Ainda antes do inicio da celebração, o bispo ordenante informe aos leitores qual será a leitura, o salmo e o evangelho a ser lido.
RITOS INICIAIS
Quando tudo estiver preparado, realiza-se a procissão pela igreja até o altar, como de costume. À frente, vai o Diácono cm o livro dos Evangelhos, que será usado na Missa e na Ordenação, acompanhado pelos outros Diáconos, se houver. Seguem os Presbíteros concelebrantes, os eleitos entre seus Presbíteros assistentes, os Bispos ordenantes e, por fim, o Ordenante principal, com dois Diáconos assistentes um pouco atrás. Chegando ao altar, feita a devida reverência, todos procurem seus lugares. Neste meio tempo, canta-se um canto apropriado.
CANTO DE ENTRADA
Reunido o povo, o papa dirige-se com os ministros ao altar, enquanto se executa o canto de entrada.
ANTÍFONA DE ENTRADA
(Cf. Lc 4, 18)
Se não há cântico de entrada, recita-se a antífona:
O Espírito do Senhor repousa sobre mim; ele me consagrou com a unção, enviou-me para levar a boa-nova aos pobres e curar os corações contritos.
SAUDAÇÃO
Terminado o canto de entrada, o sacerdote e os fiéis, todos de pé, fazem o sinal da cruz, enquanto o sacerdote, voltado para o povo, diz:
Pres.: In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.
℟.: Amen.
Em seguida, o sacerdote, abrindo os braços, saúda o povo:
Pres.: Pax vobis!
℟.: Et cum spiritu tuo.
ATO PENITENCIAL
Pres.: Fratres, agnoscámus peccata nostra, ut apti simus ad sacra mystéria celebrànda.
℟.: Confìteor Deo omnipotènti et vobis, fratres, quia peccàvi nimis cogitatiòne, verbo, òpere et omissiòne,
e, batendo no peito, dizem:
mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Ideo precor beàtam Mariam Semper Virginem omnes Angelos et Sanctos et vos fratres, oràre pro me, ad Dominum Deum nostrum.
Pres.: Misereátur nostri omnípotens Deus et, dimíssis peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam aetérnam.
℟.: Amen.
KYRIE
℣.: KHYRIE-E-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
℟.: KHYRIE-E-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
℣.: CHRISTE-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
℟.: CHRISTE-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
℣.: KHYRIE-E-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
℟.: KHYRIE-E-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
HINO DE LOUVOR
Sempre se entoará o hino Glória a Deus nas alturas.
Pres.: GLÓRIA IN EXCÉLSIS DEO..
℟.: ET IN TERRA PAX HOMÍNIBUS BONÆ VOLUNTÁTI-I-I-IS.
℟.: ET IN TERRA PAX HOMÍNIBUS BONÆ VOLUNTÁTI-I-I-IS.
LAUDÁMUS TE-E-E-E, BENEDÍCIMUS TE-E-E, ADORÁMUS TE-E-E,
GLORIFICÁMUS TE-E-E, GRÁTIAS ÁGIMU-US TIBI-I-I
PROPTER MAGNAM GLÓRIAM TUA-A-AM,
DÓMINE DEU-U-US, REX CÆLÉSTI-I-IS, DEUS PATER OMNÍPOTE-E-ENS.
DÓMINE FILI UNIGÉNITE-E-E, IESU-U-U CHRISTE-E-E-E,
DÓMINE DEUS, AGNUS DE-E-EI, FÍLIUS PATRI-I-IS,
QUI TOLLIS PECCÁTA MU-U-UNDI, MISERÉ-E-ERE NOBI-I-IS;
QUI TOLLIS PECCÁTA MU-U-UNDI, SÚSCIPE DEPRECATIÓNE-E-EM NOSTRA-A-AM.
QUI SEDES AD DÉXTERAM PATRI-I-IS, MISERÉ-E-E-ERE NOBIS.
QUÓNIAM TU SOLUS SANCTU-US, TU SOLUS DÓMINU-U-US,
TU SOLUS ALTÍSSIMU-U-US, IESU-U-U CHRISTE-E-E,
CUM SANCTO SPÍRITU-U-U: IN GLÓRIA DE-E-EI PA-A-ATRI-I-IS.
A-A-A-A-AMEN!
ORAÇÃO COLETA
Rezado
Terminado o hino, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres.: Oremus.
E todos oram com o sacerdote, por algum tempo, em silêncio. Então o sacerdote, de braços abertos, profere a oração Coleta:
Deus, pastor aeterne, qui gregem tuum assidua cura gubernat atque hodie famulum tuum Maikon Magnum presbyterum ad collegium episcopale sociare cupit, da, quaesumus, ut vitae sanctitate ubique vera Iesu Christi testis se ostendat. Qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti, per omnia saecula saeculorum.
℟.: Amen.
Os ritos iniciais e a Liturgia da Palavra prosseguem, como de costume, até o Evangelho inclusive.
LITURGIA DA PALAVRA
PRIMEIRA LEITURA
(Is 61, 1-3a)
O leitor dirige-se ao ambão para a primeira leitura, que todos ouvem sentados.
Leitor: Leitura do Livro do Profeta Isaías
O espírito do Senhor Deus está sobre mim, porque o Senhor me ungiu; enviou-me para dar a boa-nova aos humildes, curar as feridas da alma, pregar a redenção para os cativos e a liberdade para os que estão presos; para proclamar o tempo da graça do Senhor e o dia da vingança do nosso Deus; para consolar todos os que choram, para reservar e dar aos que sofrem por Sião uma coroa, em vez de cinza, o óleo da alegria, em vez da aflição.
Para indicar o fim da leitura, o leitor aclama:
Leitor: Verbum Domini.
Todos aclamam:
Ass.: Deo gratias.
SALMO RESPONSORIAL
(Sl 109(110))
O salmista ou o cantor canta ou recita o salmo, e o povo, o refrão.
R. TU ÉS SACERDOTE ETERNAMENTE, SEGUNDO A ORDEM DO REI MELQUISEDEC.
— PALAVRA DO SENHOR AO MEU SENHOR: ‘ASSENTA-TE AO MEU LADO DIREITO ATÉ QUE EU PONHA OS INIMIGOS TEUS COMO ESCABELO POR DEBAIXO DE TEUS PÉS!’ R.
— PALAVRA DO SENHOR AO MEU SENHOR: ‘ASSENTA-TE AO MEU LADO DIREITO ATÉ QUE EU PONHA OS INIMIGOS TEUS COMO ESCABELO POR DEBAIXO DE TEUS PÉS!’ R.
— O SENHOR ESTENDERÁ DESDE SIÃO VOSSO CETRO DE PODER, POIS ELE DIZ: ‘DOMINA COM VIGOR TEUS INIMIGOS; R.
— TU ÉS PRÍNCIPE DESDE O DIA EM QUE NASCESTE; NA GLÓRIA E ESPLENDOR DA SANTIDADE, COMO O ORVALHO, ANTES DA AURORA, EU TE GEREI!’ R.
— JUROU O SENHOR E MANTERÁ SUA PALAVRA: ‘TU ÉS SACERDOTE ETERNAMENTE, SEGUNDO A ORDEM DO REI MELQUISEDEC!’ R.
SEGUNDA LEITURA
(Rm 12,4-8)
Se houver uma segunda leitura, o leitor a proclama do ambão, como descrito acima.
Leitor: Leitura da Carta de São Paulo aos Romanos
Irmãos, como, num só corpo temos muitos membros, cada qual com uma função diferente, assim nós, embora muitos, somos em Cristo um só corpo e todos membros uns dos outros. Temos dons diferentes, de acordo com a graça dada a cada um de nós: se é a profecia, exerçamo-la em harmonia com a fé; se é o serviço, pratiquemos o serviço; se é o dom de ensinar, consagremo-nos ao ensino; se é o dom de exortar, exortemos. Quem distribui donativos, faça-o com simplicidade; quem preside, presida com solicitude; quem se dedica a obras de misericórdia, faça-o com alegria.
Para indicar o fim da leitura, o leitor aclama:
Leitor: Verbum Domini.
Todos aclamam:
Ass.: Deo gratias.
Segue-se o Aleluia ou outro canto estabelecido pelas rubricas, conforme o tempo litúrgico exige.
ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO
(Jo 10, 14)
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA,
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
EU SOU O BOM PASTOR,
CONHEÇO MINHAS OVELHAS;
E ELAS ME CONHECEM, ASSIM FALA O SENHOR.
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA,
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
Enquanto isso, o sacerdote, quando se usa incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono, que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se profundamente diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:
Diác.: Dá-me a tua bênção.
O sacerdote diz em voz baixa:
Pres.: O Senhor esteja em teu coração e em teus lábios para que possas anunciar dignamente o seu Evangelho: em nome do Pai e do Filho ✠ e do Espírito Santo.
O diácono faz o sinal da cruz e responde:
Se não houver diácono, o sacerdote, inclinado diante do altar, reza em silêncio.
EVANGELHO
(Lc 10, 1-9)
O diácono ou o sacerdote dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e velas, e diz:
Diác. ou Sac.: Dominus vobiscum.
Diác. ou Sac.: Dominus vobiscum.
O povo responde:
Ass.: Et cum spiritu tuo.
O diácono ou o sacerdote diz:
Diác. ou Sac.: Lectio sancti Evangelii ✠ secundum Lucam
e, enquanto isso, faz o sinal da cruz sobre o livro e, depois, sobre si mesmo, na fronte, na boca e no peito.
O povo aclama:
Ass.: Glória tibi domini.
Então o diácono ou o sacerdote, se for oportuno, incensa o livro e proclama o Evangelho.
Diác. ou Sac.: Naquele tempo, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou dois a dois, na sua frente, a toda cidade e lugar aonde ele próprio devia ir. E dizia-lhes: “A messe é grande, mas os trabalhadores são poucos. Por isso, pedi ao dono da messe que mande trabalhadores para a colheita. Eis que vos envio como cordeiros para o meio de lobos. Não leveis bolsa, nem sacola, nem sandálias, e não cumprimenteis ninguém pelo caminho! Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: ‘A paz esteja nesta casa!’ Se ali morar um amigo da paz, a vossa paz repousará sobre ele; se não, ela voltará para vós. Permanecei naquela mesma casa, comei e bebei do que tiverem, porque o trabalhador merece o seu salário. Não passeis de casa em casa. Quando entrardes numa cidade e fordes bem recebidos, comei do que vos servirem, curai os doentes que nela houver e dizei ao povo: ‘o Reino de Deus está próximo de vós’”.Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote aclama:
Diác. ou Sac.: Verbum Domini.
O povo aclama:
Ass.: Laus tibi, Christe.
Depois beija o livro, rezando em silêncio.
Após a leitura do Evangelho, o Diácono, com reverência, põe o livro dos Evangelho novamente sobre o altar, onde permanece até o momento de ser posto sobre a cabeça do Ordinando.
SÚPLICA AO ESPÍRITO SANTO
Começa então a Ordenação de Bispo. Estando todos de pé, e sem mitra, segundo alguma das fórmulas abaixo, canta-se o Veni Creator Spiritus (Oh, vinde, Espírito Criador).
VENI CREATOR SPIRITUS,
MENTES TUORUM VISITA,
IMPLE SUPERNA GRATIA,
QUAE TU CREASTI, PECTORA.
QUI DICERIS PARACLITUS,
ALTISSIMI DONUM DEI,
FONS VIVUS, IGNIS, CARITAS,
ET SPIRITALIS UNCTIO.
TU SEPTIFORMIS MUNERE,
DIGITUS PATERNAE DEXTERAE,
TU RITE PROMISSUM PATRIS,
SERMONE DITANS GUTTURA.
ACCENDE LUMEN SENSIBUS,
INFUNDE AMOREM CORDIBUS,
INFIRMA NOSTRI CORPORIS,
VIRTUTE FIRMANS PERPETI.
HOSTEM REPELLAS LONGIUS,
PACEMQUE DONES PROTINUS;
DUCTORE SIC TE PRAEVIO,
VITEMUS OMNE NOXIUM.
PER TE SCIAMUS DA PATREM
NOSCAMUS ATQUE FILIUM;
TEQUE UTRIUSQUE SPIRITUM
CREDAMUS OMNI TEMPORE.
DEO PATRI SIT GLORIA,
ET FILIO, QUI A MORTUIS
SURREXIT, AC PARACLITO
IN SAECULORUM SAECULA.
AMEN.
Em seguida, o bispo ordenante principal e os outros Bispos ordenantes, se for preciso, aproximam-se das cadeiras, preparadas para a Ordenação. Todos se assentam.
APRESENTAÇÃO DO ELEITO
O eleito é conduzido pelos Presbíteros assistentes até em frente do Bispo ordenante principal, ao qual faz uma reverência.
Um dos presbíteros assistentes, ou outro presbítero, fala ao Bispo ordenante principal com estas palavras:
℣.: Reverendíssimo Pai, a Santa Mãe Igreja Católica pede que ordeneis para o Ministério episcopal o Presbítero Maikon Magno.
Pres.: Tens o mandato apostólico?
℣.: Aqui o temos.
Pres.: Prosegue-se sua Leitura.
IOANNES PAULUS, EPISCOPUS
SERVUS SERVORUM DEI
PRIMAS ITALIÆ ET ARCHIEPISCOPUS
PROVINCIÆ ROMANÆ METROPOLITANUM
DOMINUS STATUS VATICANÆ CIVITATIS
PATRIARCHA OCCIDENTIS
AD PERPETUAM REI MEMORIAM
Ao dileto filho Mons. Maikon Magno, até aqui presbítero incardinado a Diocese de Leiria-Fátima, nomeado Bispo auxiliar de da mesma e Titular de Aulona, saudação, paz e bênção no Senhor.
Nosso Senhor Jesus Cristo, fundamento da nossa esperança, confiou aos Bispos a missão de serem mediadores da redenção, conduzindo com retidão e discernimento o povo de Deus em sua busca pela salvação eterna. Através do ministério pastoral, da promoção da paz e da dignidade humana, os Bispos revelam o caráter de Cristo Servo, anunciando sua redenção a todos, especialmente àqueles que mais necessitam de sua misericórdia.
Tendo em vista a necessidade de um Bispo Auxiliar para atender às demandas espirituais da amada Diocese de Leiria-Fátima com grande alegria aceitamos este pedido, e voltamos nosso olhar para ti, que, com dedicação e virtude, demonstraste ser o homem certo para essa nova missão.
Portanto, após a devida consulta à Congregação para os Bispos, e exercendo plenamente nossa autoridade apostólica, decidimos NOMEA-TE Bispo Auxiliar de Leiria-Fátima, CONSTITUINDO-TE titular de Aulona, com todos os direitos e deveres que o episcopado exige.
Sobre a tua ordenação episcopal, poderás recebê-la de mim ou de qualquer outro Bispo, conforme as normas litúrgicas da Igreja e após o juramento de obediência.
Lembra-te das palavras do Senhor: “Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a vida pelas ovelhas” (João 10,11). Que tua missão de pastorear o rebanho de Deus seja exercida com amor, sabedoria e total dedicação, em colaboração com o dedicado pastor da Diocese de Leiria-Fátima
Dado e Passado em Roma, junto a São Pedro, aos vigésimo segundo dia do mês de fevereiro do ano da graça do Senhor de Dois Mil e Vinte Cinco, no segundo ano de nosso Pontificado.
+ Ioannes Pavlvs, Pp. I
Pontifex Maximvs
Todos concordam com a eleição do Bispo, dizendo:
℟.: Graças a Deus.
HOMILIA
Em seguida, faz-se a homilia, que compete ao sacerdote ou diácono; ela é obrigatória em todos domingos e festas de preceito e recomendada também nos outros dias.
PROPÓSITO DO ELEITO
Pres: Conforme o costume dos Santos Padres, aqueles que são escolhidos para Bispos deve ser interrogados diante do povo, quanto a fé e sua futura missão.
Assim, caríssimo irmão, queres desempenhar até a morte a missa que nos foi confiada pelos Apóstolos, e que, por imposição de nossas mãos, te será transmitida com a graça do Espírito Santo?
Eleitos: Quero.
Eleitos: Quero.
Eleitos: Quero.
Eleitos: Quero.
Pres: Queres, com teus colaboradores, presbíteros e diáconos, cuidar do povo de Deus com amor de pai e dirigi-lo no caminho da salvação?
Eleitos: Quero.
Pres: Queres, por amor a Deus, mostrar-te afável e misericordioso para com os pobres e peregrinos e todos os necessitados?
Eleitos: Quero.
Pres: Como bom pastor, queres procurar as ovelhas errantes e conduzi-las ao rebanho do Senhor?
Eleitos: Quero.
Pres: Queres orar incessantemente pelo povo de Deus e desempenhar com fidelidade a missão do sumo sacerdócio?
Eleitos: Quero, com a graça de Deus.
LADAINHA DE TODOS OS SANTOS
Pres: Oremos, irmãos e irmãs, para que Deus todo-poderoso derrame com largueza a sua graça sobre este servo, escolhido para o serviço da Igreja.
O Eleito se prostra e canta-se a ladainha, à qual TODOS respondem; nos domingos e no Tempo Pascal, todos permanecem de pé, nos outros dias, todos permanecem de joelhos. Neste caso, o Diácono diz:
℣.: Ajoelhemo-nos.
E todos se ajoelham.
Segue-se a fórmula abaixo da ladainha adaptada:
— KYRIE, ELEISON
Ass: KYRIE, ELEISON.
— CHRISTE, ELEISON
Ass: CHRISTE, ELEISON.
— KYRIE, ELEISON
Ass: KYRIE, ELEISON.
— SANTA MARIA, MÃE DE DEUS.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO MIGUEL E SANTOS ANJOS.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO JOÃO BATISTA E SÃO JOSÉ.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO PEDRO E SÃO PAULO.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SANTO ANDRÉ E SÃO TIAGO MENOR.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO JOÃO E SÃO TOMÉ.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO TIAGO MAIOR E SÃO FILIPE.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO BARTOLOMEU E SÃO MATEUS.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO SIMÃO E SÃO TADEU.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO MATIAS E SANTA MARIA MADALENA.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SANTO ESTEVÃO E SANTO INÁCIO DE ANTIOQUIA.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO LOURENÇO E SANTA INÊS.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SANTA PERPETUA E SANTA FELICIDADE.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO GREGÓRIO E SANTO ATANÁSIO.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SANTO AGOSTINHO E SÃO BENTO.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO BASÍLIO E SÃO MARTINHO.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO FRANCISCO E SÃO DOMINGOS.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SÃO FRANCISCO XAVIER E SÃO JOÃO MARIA VIANNEY.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SANTA CATARINA DE SENA E SANTA TERESA DE JESUS.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— TODOS OS SANTOS E SANTAS DE DEUS.
Ass: ROGAI POR NÓS.
— SEDE-NOS PROPÍCIO.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— PARA QUE NOS LIVREIS DE TODO MAL, DE TODO PECADO E DA MORTE ETERNA.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— PELA VOSSA ENCARNAÇÃO, MORTE E RESSURREIÇÃO.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— PELA EFUSÃO DO ESPÍRITO SANTO.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— APESAR DE NOSSOS PECADOS.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— PARA QUE VOS DIGNEIS CONDUZIR E PROTEGER A VOSSA IGREJA.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— PARA QUE VOS DIGNEIS CONSERVAR NO VOSSO SANTO SERVIÇO, O PAPA, OS BISPOS E TODO O CLERO.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— PARA QUE VOS DIGNEIS ABENÇOAR SANTIFICAR E CONSAGRAR ESTES ELEITOS.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— PARA QUE VOS DIGNEIS CONCEDER A TODOS OS POVOS A PAZ E A VERDADEIRA CONCÓRDIA.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— PARA QUE VOS DIGNEIS MANIFESTAR A VOSSA MISERICÓRDIA A TODOS QUE SOFREM TRIBULAÇÕES.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— PARA QUE VOS DIGNEIS CONSERVAR-NOS E CONFORTAR-NOS NO VOSSO SANTO SERVIÇO.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— JESUS, FILHO DO DEUS VIVO.
Ass: OUVI-NOS, SENHOR.
— CRISTO, OUVI-NOS.
Ass: CRISTO, OUVI-NOS.
— CRISTO, ATENDEI-NOS.
Ass: CRISTO, ATENDEI-NOS.
Terminada a ladainha, só o Bispo se levanta e diz, de mãos estendidas:
Pres: Atendei, ó Pai, as nossas súplicas para que, ao derramardes sobre este vosso servo a plenitude da graça sacerdotal, desça sobre ele a força da vossa bênção. Por Cristo, nosso Senhor.
Ass: Amém.
Se estiverem ajoelhados, o diácono diz:
℣.: Levantai-vos.
E todos se levantam.
IMPOSIÇÃO DAS MÃOS E PRECE DE ORDENAÇÃO
O Eleito se levanta; aproxima-se do Bispo, que está de pé diante da cátedra, com mitra; e ajoelha-se diante dele.
Em silêncio, o Bispo ordenante principal impõe as mãos sobre a cabeça do Eleito. Depois dele, os outros Bispos aproximando-se um após o outro, impõem também as mãos ao eleito, em silêncio. Terminada a imposição das mãos, os Bispos permanecem ao lado do Ordenante principal até que termina a Prece de Ordenação, mas de tal modo que sejam vistos por todos os fiéis.
Em seguida, o Bispo ordenante principal recebe do diácono o evangeliário e o coloca aberto sobre a cabeça do eleito; dois diáconos, ou dois presbíteros, de pé, um à direita e outro à esquerda dos eleitos, seguram o evangeliário sobre a cabeça dele até o fim da Prece de Ordenação.
Tendo o eleito ajoelhado à sua frente, o Bispo ordenante principal, com os outros Bispos ao seu lado, todos sem mitra, e de mãos estendidas, diz a Prece de Ordenação:
Pres: Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum et Deus totius consolationis. omnia nosti antequam fiant; per verbum tuum leges in Ecclesia statuisti; et a principio elegisti populum sanctum, semen Abrahae, dans eis principes et sacerdotes, et nunquam sine ministris sanctuarium tuum reliquisti, quia ab initio in electis tuis gloriari voluisti.
A parte da Prece de Ordenação que segue é proferida por todos os Bispos ordenantes, de mãos unidas, mas em voz baixa, de modo que a voz do Bispo ordenante principal, possa claramente ser ouvida.
Mittite nunc super hunc electum virtutem, quae a te procedit, Domine Deus, Spiritum, quam dedisti dilecto Filio tuo Iesu Christo, et quam ad sanctos Apostolos, qui Ecclesiam tuam ubique fundaverunt, ut templum tuum, ad gloriam et aeternam laudem nominis tui.
O Bispo ordenante principal, continua sozinho:
Pres: Ex virtute Spiritus Sancti, quam dat ei plenitudo sacerdotii, da ei potestatem remittendi peccata secundum mandatum tuum; ut ministeria distribuat secundum praeceptum tuum, et omne vinculum solvet secundum potestatem apostolis datam. Per mansuetudinem et puritatem cordis, sit tibi placabilis oblatio per Filium tuum Iesum Christum. Per ipsum, Dómine, suscípies cum Sancto Spíritu glóriam, potestatem et honórem in Ecclésia sancta, nunc et in secula sæculórum.
Ass: Amém.
Terminada a Prece de Ordenação, os Diáconos retiram o evangeliário que seguravam sobre a cabeça do Ordenado, e o seguram nas mãos até que seja entregue ao Ordenado. Todo sentam-se e o Ordenante principal e os demais Bispos colocam a mitra.
UNÇÃO DA CABEÇA
E ENTREGA DO LIVRO DOS EVANGELHOS E DAS INSÍGNIAS
O Ordenante principal, revestido de gremial branco, recebe de um dos Diáconos o frasco com óleo do Crisma e unge a cabeça do Ordenado, ajoelhado diante de si, dizendo:
Pres: Deus, qui te plenitudinis sacerdotii Christi fecit participem, infundat tibi unctionis balsamum, te benedictione fecunditatis spiritalis ditans.
Ao terminar a unção, o Bispo ordenante principal lava as mãos.
Em seguida, o Bispo ordenante principal recebendo do diácono o Evangeliário, entrega-o o Ordenado, dizendo:
Pres: Recebe o Evangelho e anuncia a palavra de Deus com toda a constância e desejo de ensinar.
Após o Bispo ordenado receber o evangeliário, o entrega ao Diácono que o leva a credência ou ao ambão.
O Bispo ordenante principal, põe o anel no dedo anular da mão direita do Ordenado, dizendo:
Pres: Recebe este anel, símbolo da fidelidade; e com fidelidade invencível guarda sem mancha a Igreja, esposa de Deus.
Em seguida, o Bispo ordenante principal impõe a mitra ao Ordenado, dizendo:
Pres: Recebe a mitra e brilhe em ti o esplendor da santidade, para que quando vier o Príncipe dos pastores, mereças receber a imarcescível coroa da glória.
Por fim, entrega ao Ordenado o báculo pastoral, dizendo:
Pres: Recebe o báculo, símbolo do serviço pastoral, e cuida de todo o rebanho, no qual o Espírito Santo te constituiu Bispo a fim de apascentares a Igreja de Deus.
Todos se levantam. Se a ordenação se realiza na igreja própria do Ordenado, o Ordenante principal convida-o a sentar-se na cátedra e senta-se à sua direita. Se, porém, a ordenação não realizou-se na igreja própria do ordenado (sua catedral), o Ordenante principal convida-o a ocupar o primeiro lugar entre os Bispos concelebrantes.
Finalmente, tendo deposto o báculo, o Ordenado levanta-se e recebe a saudação da paz do Ordenante principal e de todos os Bispos.
ACOLHIDA
Se oportuno neste momento escolha-se um canto apropriado.
LITURGIA EUCARÍSTICA
OFERTÓRIO
Inicia-se o canto da preparação das oferendas, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho, o cálice, a pala e o Missal.
O sacerdote, de pé junto ao altar, recebe a patena com o pão em suas mãos e, levantando-a um pouco sobre o altar.
O diácono ou o sacerdote derrama vinho e um pouco d´água no cálice, rezando em silêncio.
Em seguida, o sacerdote toma o cálice e, elevando-o um pouco sobre o altar, reza em silêncio: depois, coloca o cálice sobre o corporal.
O sacerdote, inclinado, reza em silêncio.
Se for oportuno, incensa as oferendas e o altar. Depois o diácono ou o ministro incensa o sacerdote e o povo.
O sacerdote, de pé, ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio.
O sacerdote, de braços abertos, diz em voz alta:
O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia na mão e, elevando-a um pouco sobre a patena ou sobre o cálice, diz em voz alta, voltado para o povo:
Em seguida, toma a patena ou o cibório, aproxima-se dos que vão comungar e mostra a hóstia um pouco elevada a cada um deles, dizendo:
℣.: Corpus Christi.
O que vai comungar responde:
℟.: Amen.
E comunga.
COMUNHÃO
Pres.: Oremos.
Se for necessário, façam-se breves comunicações ao povo.
RITOS FINAIS
Terminada a Oração depois da comunhão, canta-se o hino "Te Deum, laudamus" (A vós, ó Deus), ou outro hino correspondente, conforme os costumes do lugar. Enquanto isso o Bispo ordenado, de mitra e báculo, são conduzidos pela igreja pelos Bispo co-ordenantes principais, dando a benção a todos.
℟.: Amém.
CONVITE À ORAÇÃO
Estando, depois, no meio do altar e voltado para o povo, o sacerdote estende e une as mãos e diz:
Pres.: Orate, fratres: ut meum ac vestrum sacrificium acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotem.
℟.: Suscipiat Dominus sacrificium de manibus tuis ad laudem et gloriam nominis sui, ad utilitatem quoque nostram totius que Ecclesiae suae sanctae.
Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote profere a oração sobre as oferendas;
Pres.: Suscipe, Domine, hanc oblationem quam offerimus in gratiam Ecclesiae tuae et famulum tuum Maikon Magnum Episcopum. Ornate virtutum apostolicarum divitiis, pro utilitate gregis, quem de populis ad sacerdotii plenitudinem vocasti. Per Christum Dóminum nostrum.
℟.: Amen.
PREFÁCIO PRÓPRIO
O Sacerdócio de Cristo e o Ministério dos Sacerdotes
Começando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz ou canta:
Pres.: Dominus vobiscum.
℟.: Et cum spiritu tuo.
Erguendo as mãos, o sacerdote prossegue:
Pres.: Sursum corda.
℟.: Habemus ad Dominum.
O sacerdote, com os braços abertos, acrescenta:
Pres.: Gratias agamus Domino Deo nostro.
℟.: Dignum et iustum est.
O sacerdote, de braços abertos, continua o prefácio.
Pres: Vere dignum et justum est, officium nostrum et salus nostra, semper et ubique gratias agere: Domine, sancte Pater, omnipotens eterne Deus. Unctionis Sancti Spiritus, Unigenitum Filium tuum Pontificem novi et aeterni foederis constituisti, et in ineffabili consilio constituisti unicum eius sacerdotium perpetuum in Ecclesia. Filius igitur tuus Iesus Christus, non solum Ecclesiam regale sacerdotio ditat, sed etiam fraterna benignitate homines eligit qui, impositione manuum, sacri eius ministerii participes sunt. In Christi nomine, redemptionis humanae sacrificium renovant, fidelibus Pascha servientes convivium, hominibus caritate praecedunt, verbo pascunt eosque sacramentis restituunt. Pro vobismetipsi et pro fratrum suorum salute vitam donantes, studete ut ipsius Christi effigies similes ac fidei et amori coram vobis testificentur constanter. Te ergo Domine cum Angelis et omnibus Sanctis te exaltemus, jubilantes una voce:
SANTO
SANTO, SANTO, SANTO, SENHOR, DEUS DO UNIVERSO!
SANTO, SANTO, SANTO, SENHOR, DEUS DO UNIVERSO!
O CÉU E A TERRA PROCLAMAM A VOSSA GLÓRIA.
HOSANA, HOSANA, HOSANA NAS ALTURAS!
HOSANA, HOSANA, HOSANA NAS ALTURAS!
BENDITO O QUE VEM EM NOME DO SENHOR,
EM NOME DO SENHOR!
HOSANA, HOSANA, HOSANA NAS ALTURAS!
HOSANA, HOSANA, HOSANA NAS ALTURAS!
ORAÇÃO EUCARISTICA I
O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Te igitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Filium tuum, Dominum nostrum, supplices rogamus ac petimus,
une as mãos e traça o sinal da cruz sore o pão e o cálice ao mesmo tempo, dizendo:
uti accepta habeas signat semel super panem et calicem simul, dicens: et benedicas + haec dona, haec múnera, haec sancta sacrifícia illibata,
O sacerdote, de braços abertos, prossegue:
Pres.: in primis, quæ tibi offerimus pro Ecclesia tua sancta catholica: quam pacificare, custodire, adunare et regere digneris toto orbe terrarum: una cum me, indignus servus tuis, et omnibus orthodoxis atque catholicæ et apostolicæ fidei cultoribus.
Memento dos vivos
1C: Memento, Domine, famulorum famularumque tuarum N. et N.
une as mãos e reza em silêncio por aqueles que quer recordar.
De braços abertos, prossegue:
et omnium circumstantium, quorum tibi fides cognita est et nota devotio, pro quibus tibi offerimus: vel qui tibi offerunt hoc sacrificium laudis, pro se suisque omnibus: pro redemptione animarum suarum, pro spe salutis et incolumitatis suæ: tibique reddunt vota sua æterno Deo, vivo et vero.
2C: In communione universae Ecclesiae diem sanctissimum celebramus, in quo Dominus, Unigenitus Tuus, fragilis humanam naturam nostram ad dexteram tuam in gloria elevasti. In primis veneramur memoriam Deiparae Dei et Domini nostri Jesu Christi, gloriosae semper Virginis Mariae, ac viri sancti Joseph, nec non sanctorum Apostolorum et Martyrum: Petri et Pauli, Andreæ. Johannes, Thomas, Jacobus et Philippus, Bartholomaeus et Matthaeus, Simon et Thaddaeus, Linus, Cletus, Clemens, Sixtus, Cornelius et Cyprianus, Laurentius et Chrysogonus, Johannes. et Pauli, Cosmae et Damiani) ac omnium Sanctorum. Pro tuis meritis et precibus, tuam nobis presidio sine intermissione concede. Per Christum Dominum nostrum
O sacerdote, com os braços abertos. continua:
Pres.: Hanc igitur oblationem servitutis nostræ, sed et cunctæ familiæ tuæ, quǽsumus, Domine, ut placatus accipias: diesque nostros in tua pace disponas, atque ab æterna damnatione nos eripi et in electorum tuorum iubeas grege numerari.
Une as mãos.
(Per Christum Dominum nostrum. Amen.)
Estendendo as mãos sobre as oferendas, diz:
Pres.: Quam oblationem tu, Deus, in omnibus, quǽsumus, benedictam, Adscriptam, ratam, rationabilem, acceptabilemque facere digneris: ut nobis Corpus et Sanguis fiat dilectissimi Filii tui, Domini nostri Iesu Christi.
O sacerdote une as mãos.
Pres.: Qui, pridie quam pateretur,
toma o pão, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar, e prossegue:
accepit panem in sanctas ac venerabiles manus suas,
eleva os olhos,
elevat oculos, et elevatis oculis in cælum ad te Deum Patrem suum omnipotentem, tibi gratias agens benedixit, fregit, deditque discipulis suis
Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena e genuflete em adoração.
Pres.: Simili modo, postquam cenatum est,
toma o cálice nas mãos, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar, e prossegue:
accipiens et hunc præclarum calicem in sanctas ac venerabiles manus suas, item tibi gratias agens benedixit, deditque discipulis suis
Mostra o cálice ao povo, coloca-o sobre o corporal e genuflete em adoração.
Em seguida, diz:
Rezado
Pres.: Mysterium fidei.
℟.: Mortem tuam annuntiamus, Domine, et tuam resurrectionem confitemur, donec venias.
O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Unde et memores, Domine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, eiusdem Christi, Filii tui, Domini nostri, tam beatæ passionis, necnon et ab inferis resurrectionis, sed et in cælos gloriosæ ascensionis: offerimus præclaræ maiestati tuæ de tuis donis ac datis hostiam puram, hostiam sanctam, hostiam immaculatam, panem sanctum vitæ æternæ et Calicem salutis perpetuæ. Supra quæ propitio ac sereno vultu respicere digneris: et accepta habere, sicuti accepta habere dignatus es munera pueri tui iusti Abel, et sacrificium Patriarchæ nostri Abrahæ, et quod tibi obtulit summus sacerdos tuus Melchisedech, sanctum sacrificium, immaculatam hostiam.
Une as mãos e, inclinando-se, diz:
Supplices te rogamus, omnipotens Deus: iube hæc perferri per manus sancti Angeli tui in sublime altare tuum, in conspectu divinæ maiestatis tuæ; ut, quotquot ex hac altaris participatione sacrosanctum Filii tui Corpus et Sanguinem sumpserimus,
ergue-se e faz sobre si o sinal da cruz, dizendo:
omni benedictione cælesti et gratia repleamur.
Une as mãos.
(Per Christum Dominum nostrum. Amen.)
Memento dos mortos.
De braços abertos, diz:
3C: Memento, Pater, filiorum et filiarum tuarum NN, qui nos praecesserunt signo fidei et dormiunt in somno pacis.
Une as mãos e, em silêncio, reza brevemente pelos defuntos que deseja recordar.
De braços abertos, prossegue:
Ipsis et omnibus in Christo quiescentibus dona requiem, lucem et pacem.
Une as mãos.
(Por Cristo, nosso Senhor. Amém)
Bate no peito dizendo:
4C: Et omnibus nobis peccatoribus.
e, de braços abertos, prossegue:
quam in tuam infinitam clementiam speramus, non pro meritis nostris, sed pro tua benignitate, convivio Apostolorum et Martyrum concedat: Joannem Baptistam et Stephanum, Matthiam et Barnabam, (Ignatium, Alexandrum, Marcellinum et Petrum, Felicidadam et Perpetuam. , gueda et Luzia, Inês, Cecília, Anastácia) et omnes Sancti tui. Adiunge manus: Per Christum Dóminum nostrum. Et prosequitur: Per quem numquam cessatis creare, sanctificare, vivificare, benedicere, haec bona inter nos distribuere.
Ergue a patena com a hóstia e o cálice, dizendo:
Pres.: Per ipsum, et chuhm ipso, et in ipso, est tibi Deo Patri omnipotenti, in unitate Spiritus Sancti, omnis honor et gloria per omnia sǽcula sæculorum.
O povo aclama:
℟.: Amen.
ORAÇÃO DO SENHOR
Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz unindo as mãos:
Pres.: Praecéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:
O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:
℟.: Pater noster, qui es in caelis: sanctificétur nomen tuum; advéniat regnum tuum; fiat volúntas tua, sicut in caelo, et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie; et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris; et ne nos indúcas in tentatiónem; sed líbera nos a malo.
O sacerdote prossegue sozinho, de braços abertos:
Pres.: Libera nos, quaesumus, Domine, ab omnibus malis, da propitius pacem in diebus nostris, ut, ope misericordiae tuae adiuti, et a peccato simus semper liberi et ab omni perturbatione securi: exspectantes beatam spem et adventum Salvatoris nostri Iesu Christi.
O sacerdote une as mãos.℟.: Quia tuum est regnum, et potestas, et gloria in saecula.
Pres.: Domine Iesu Christe, qui dixisti Apostolis tuis: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis: ne respicias peccata nostra, sed fidem Ecclesiae tuae; eamque secundum voluntatem tuam paceficare et coadunare digneris.
O sacerdote une as mãos e conclui:
O sacerdote, voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, acrescenta:Qui vivis et regnas in saecula saeculórum.
℟.: Amen.
Pres.: Pax Domini sit semper vobiscum.
℟.: Et cum spiritu tuo.
SAUDAÇÃO DA PAZ
Em seguida, se for oportuno, o diácono ou o sacerdote diz:
℣.: Offerte vobis pacem.
E, todos, segundo o costume do lugar, manifestam uns aos outros a paz, a comunhão e a caridade; o sacerdote dá a paz ao diácono e a outros ministros.
FRAÇÃO DO PÃO
Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio.
Enquanto isso, canta-se:
AGNU-U-US DE-E-EI, QUI TOLLIS PECCA-A-ATA MU-U-UNDI:
MISERE-E-E-ERE NO-O-OBIS.
AGNU-U-US DE-E-EI, QUI TOLLIS PECCA-A-ATA MU-U-UNDI:
MISERE-E-E-ERE NO-O-OBIS.
AGNU-U-US DE-E-EI, QUI TOLLIS PECCA-A-ATA MU-U-UNDI:
DO-O-ONA NOBIS PA-A-ACEM.
Em seguida, o sacerdote, de mãos unidas, reza em silêncio.
O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia na mão e, elevando-a um pouco sobre a patena ou sobre o cálice, diz em voz alta, voltado para o povo:
Pres.: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi. Beati qui ad cenam Agni vocati sunt.
℟.: Domine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanabitur anima me
COMUNHÃO
O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio e reverentemente comunga o Corpo de Cristo.
Depois, segura o cálice e reza em silêncio; e reverentemente comunga o Sangue de Cristo.
Em seguida, toma a patena ou o cibório, aproxima-se dos que vão comungar e mostra a hóstia um pouco elevada a cada um deles, dizendo:
℣.: Corpus Christi.
O que vai comungar responde:
℟.: Amen.
E comunga.
ORAÇÃO DE COMUNHÃO ESPIRITUAL
Todos: Meu Jesus, eu creio que estais presente no Santíssimo Sacramento do Altar. Amo-vos sobre todas as coisas, e minha alma suspira por Vós. Mas como não posso receber-Vos agora no Santíssimo Sacramento, vinde, ao menos espiritualmente, ao meu coração. Abraço-me convosco come se já estivésseis comigo: uno-me convosco inteiramente. Ah! Não permitais que torne a Separar-me de vós! Amém!
Enquanto o sacerdote comunga o Corpo de Cristo, inicia-se o canto da Comunhão.
COMUNHÃO
ANTÍFONA DE COMUNHÃO
(Jo 17, 17-18)
Se, porém, não se canta, a antífona que vem no Missal pode ser recitada ou pelos fiéis, ou por alguns deles, ou por um leitor, ou então pelo próprio sacerdote depois de ter comungado e antes de dar a Comunhão aos fiéis:
Pai santo, consagra-os na verdade. Como tu me enviastes ao mundo, assim também eu os enviei ao mundo, diz o Senhor.
Terminada a comunhão, o sacerdote, o diácono ou acólito purifica a patena e o cálice. Enquanto se faz a purificação, o sacerdote reza em silêncio.
O sacerdote pode voltar a cadeira. É aconselhável guardar um momento de silêncio ou recitar algum salmo ou canto de louvor.
ORAÇÃO DEPOIS DA COMUNHÃO
O sacerdote abrindo os braços diz a oração:
Deus, per Eucharistiae potestatem, in Maikon Magnum Episcopum effunde. dona gratiae tuae, ut suum munus pastorale digne exsequatur, et fideliter serviens, aeternae retributionis consequatur. Per Christum Dóminum nostrum.
Ass.: Amém.
TE DEUM
A VÓS, Ó DEUS, LOUVAMOS E POR SENHOR NOSSO VOS CONFESSAMOS.
A VÓS, Ó ETERNO PAI, REVERENCIA E ADORA TODA A TERRA.
A VÓS, TODOS OS ANJOS, A VÓS, OS CÉUS E TODAS AS POTESTADES;
A VÓS, OS QUERUBINS E SERAFINS COM INCESSANTES VOZES PROCLAMAM:
SANTO, SANTO, SANTO É O SENHOR DEUS DOS EXÉRCITOS!
OS CÉUS E A TERRA ESTÃO CHEIOS DA VOSSA GLÓRIA E MAJESTADE.
A VÓS, O GLORIOSO CORO DOS APÓSTOLOS,
A VÓS, A RESPEITÁVEL ASSEMBLEIA DOS PROFETAS,
A VÓS, O BRILHANTE EXÉRCITO DOS MÁRTIRES ENGRANDECE COM LOUVORES!
A VÓS, ETERNO PAI, DEUS DE IMENSA MAJESTADE,
AO VOSSO VERDADEIRO E ÚNICO FILHO, DIGNO OBJECTO DAS NOSSA A ADORAÇÕES,
DO MESMO MODO AO ESPÍRITO SANTO, NOSSO CONSOLADOR E ADVOGADO.
VÓS SOIS O REI DA GLÓRIA, Ó MEU SENHOR JESUS CRISTO!
VÓS SOIS FILHO SEMPITERNO DO VOSSO PAI OMNIPOTENTE!
VÓS, PARA VOS UNIRDES AO HOMEM E O RESGATARDES
NÃO VOS DIGNASTES DE ENTRAR NO CASTO SEIO DUMA VIRGEM!
VÓS, VENCEDOR DO ESTÍMULO DA MORTE,
ABRISTES AOS FIÉIS O REINO DOS CÉUS,
VÓS ESTAIS SENTADO À DIREITA DE DEUS,
NO GLORIOSO TRONO DO VOSSO PAI!
NÓS CREMOS E CONFESSAMOS FIRMEMENTE
QUE DE LÁ HAVEIS DE VIR A JULGAR NO FIM DO MUNDO.
A VÓS PORTANTO ROGAMOS QUE SOCORRAIS OS VOSSOS SERVOS
A QUEM REMISTES COM O VOSSO PRECIOSÍSSIMO SANGUE.
FAZEI QUE SEJAMOS CONTADOS NA ETERNA GLÓRIA,
ENTRE O NÚMERO DOS VOSSOS SANTOS.
SALVAI, SENHOR, O VOSSO POVO E ABENÇOAI A VOSSA HERANÇA,
E REGEI-OS E EXALTAI-OS ETERNAMENTE PARA MAIOR GLÓRIA VOSSA.
TODOS OS DIAS VOS BENDIZEMOS
E ESPERAMOS GLORIFICAR O VOSSO NOME AGORA E POR TODOS OS SÉCULOS.
DIGNAI-VOS, SENHOR, CONSERVAR-NOS NESTE DIA E SEMPRE SEM PECADO.
TENDE COMPAIXÃO DE NÓS, SENHOR,
COMPADECEI-VOS DE NÓS, MISERÁVEIS.
DERRAMAI SOBRE NÓS, SENHOR, A VOSSA MISERICÓRDIA,
POIS EM VÓS COLOCAMOS TODA A NOSSA ESPERANÇA.
EM VÓS, SENHOR, ESPEREI, NÃO SEREI CONFUNDIDO.
ALOCUÇÃO AO POVO
Após o hino, o Ordenado permanece de pé junto ao altar, de mitra e báculo. Antes da bênção, ele pode dirigir uma alocução ao povo.
BÊNÇÃO FINAL
(Orações sobre o povo)
Segue-se o rito de despedida. O presidente, abrindo os braços, saúda o povo:
Pres.: Dominus vobiscum
O povo responde:
℟.: Et cum spiritu tuo..
O povo responde:
℟.: Et cum spiritu tuo..
Se o Ordenante principal der a bênção, de mãos estendidas sobre os Ordenados e o povo, diz:
Pres.: Benefaciat tibi Deus et custodiat te, et sicut fuit pontifex sui populi, concedat te in hac vita esse felicem et in aeterna beatitudine participem facere.
O povo responde:
℟.: Amém.
℟.: Amém.
Pres.: Det tibi Dominus per multos annos feliciter gubernare, gratia sua et cura, clero et populo congregato.
O povo responde:
℟.: Amém.
℟.: Amém.
Pres.: Divinis praeceptis obedientes, ab omni adversitate liberes, omnibus bonis ditati, et tuo ductu perfruantur, pace in hoc seculo perfruantur, et in sanctorum communione te mereantur uniri.
O povo responde:
℟.: Amém.
℟.: Amém.
E abençoa todo o povo, acrescentando::
Pres.: Et benedictio Dei omnipotentis, Patris, et Filii, + et Spiritus Sancti, descendat super vos et maneat semper.
O povo responde:℟.: Amém.
Depois, o diácono ou o próprio presidente diz ao povo, unindo as mãos:
Diác. ou Pres.: Glorificate, et portate Dominum in vita tua; vade in pace, et Dominus sit vobiscum.
Ass.: Graças a Deus!
Então o sacerdote beija o altar em sinal de veneração, como no início. Feita a devida reverência, retira-se com os ministros.

