LIVRETO CELEBRATIVO
PRIMEIRO DOMINGO DO ADVENTO
PRESIDIDA POR SUA SANTIDADE PAPA JOÃO PAULO I
01.12.2024
RITO DA BÊNÇÃO DO PRESÉPIO DA BASÍLICA DE SÃO PEDRO ANTES DA MISSA
1. O Santo Padre, em frente do presépio, saúda a todos os presentes.
Santo Padre: In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.
Ass: Amém.
O Santo Padre, voltado para o povo e abrindo os braços, saúda-o: Pax vobis!
℟.: Et cum spiritu tuo.
2. Após um momento de silencio ele prossegue:
Papa: Louvemos e demos graças ao Senhor, que tanto amou ao mundo que entregou seu Filho.
Ass: Bendito seja Deus para sempre!
BENÇÃO DO PRESÉPIO E DA ÁGUA
4. Em seguida o Padre dispõe os presentes para a bênção da água, com as seguintes palavras:
Papa: Oremos.
E todos oram em silêncio, por algum tempo.
Ó Deus, Pai Eterno, nós te rogamos em nome de teu Filho, Jesus Cristo, que abençoes e santifiques esta água, para as almas de todos os que beberem dela, para que o façam em lembrança do sangue de teu Filho, que por eles foi derramado, e testifiquem a ti, ó Deus, Pai Eterno, que sempre se lembram dele, para que possam ter consigo o seu Espírito.
Ass: Amém.
5. Em seguida o Padre faz a bênção do presépio, com as seguintes palavras:
Papa: Oremos.
E todos oram em silêncio, por algum tempo.
O Senhor Jesus nasceu de Santa Maria. O presépio que enfeita nosso lar nos lembra o grande amor do Filho de Deus, que quis habitar entre nós. Aquilo que ocorreu há dois mil anos, vamos reviver nesta noite Santa (dia santo) no mistério. O Senhor Jesus é o mesmo, ontem, hoje e sempre. Que este Natal fortaleça nossos passos no terceiro milênio cristão. Por Cristo nosso Senhor.
Ass: Amém.
6. Neste momento o Padre irá aspergir, com agua benta o presépio e os demais a li presentes.
7. Concluída a bênção do presépio todos ali presentes rezam juntos a seguinte oração:
8. Canta-se a Adeste Fidelis.
Cristãos, vinde todos, com alegres cantos.
Oh! Vinde, oh! Vinde até Belém.
Vede nascido, vosso rei eterno.
Oh! Vinde adoremos, Oh! Vinde adoremos,
Oh! Vinde adoremos o salvador!
Humildes pastores deixam seu rebanho
e alegres acorrem ao rei do céu.
Oh! Vinde, oh! Vinde até Belém.
Vede nascido, vosso rei eterno.
Oh! Vinde adoremos, Oh! Vinde adoremos,
Oh! Vinde adoremos o salvador!
Humildes pastores deixam seu rebanho
e alegres acorrem ao rei do céu.
Nós, igualmente, cheios de alegria.
SEGUE OS RITOS INICIAIS DA MISSA
Reunido o povo, o sacerdote dirige-se ao presbitério com os ministros, durante o canto de entrada.
CANTO INICIAL
SENHOR, VEM SALVAR TEU POVO, DAS TREVAS, DA ESCRAVIDÃO,
SÓ TU ÉS NOSSA ESPERANÇA, ÉS NOSSA LIBERTAÇÃO.
VEM SENHOR, VEM NOS SALVAR, COM TEU POVO VEM CAMINHAR.
VEM SENHOR, VEM NOS SALVAR, COM TEU POVO VEM CAMINHAR.
CONTIGO O DESERTO É FÉRTIL, A TERRA SE ABRE EM FLOR,
DA ROCHA BROTA ÁGUA VIVA, DA TREVA NASCE ESPLENDOR.
SÓ TU ÉS NOSSA ESPERANÇA, ÉS NOSSA LIBERTAÇÃO.
VEM SENHOR, VEM NOS SALVAR, COM TEU POVO VEM CAMINHAR.
VEM SENHOR, VEM NOS SALVAR, COM TEU POVO VEM CAMINHAR.
CONTIGO O DESERTO É FÉRTIL, A TERRA SE ABRE EM FLOR,
DA ROCHA BROTA ÁGUA VIVA, DA TREVA NASCE ESPLENDOR.
VEM SENHOR, VEM NOS SALVAR, COM TEU POVO VEM CAMINHAR.
VEM SENHOR, VEM NOS SALVAR, COM TEU POVO VEM CAMINHAR.
TU MARCHAS À NOSSA FRENTE, ÉS FORÇA, CAMINHO E LUZ,
VEM LOGO SALVAR TEU POVO, NÃO TARDES, SENHOR JESUS.
VEM SENHOR, VEM NOS SALVAR, COM TEU POVO VEM CAMINHAR.
TU MARCHAS À NOSSA FRENTE, ÉS FORÇA, CAMINHO E LUZ,
VEM LOGO SALVAR TEU POVO, NÃO TARDES, SENHOR JESUS.
VEM SENHOR, VEM NOS SALVAR, COM TEU POVO VEM CAMINHAR.
VEM SENHOR, VEM NOS SALVAR, COM TEU POVO VEM CAMINHAR.
VEM SENHOR, VEM NOS SALVAR, COM TEU POVO VEM CAMINHAR.
Chegando ao altar e feita a devida reverência, beija-o em sinal de veneração e, se oportuno, incensa-o. Em seguida, todos se dirigem às cadeiras.
SAUDAÇÃO
Terminado o canto de entrada, toda a assembleia, de pé, faz o sinal da cruz enquanto o sacerdote diz:
Pres: In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.
℟.: Amen..
O sacerdote, voltado ao povo e abrindo os braços, saúda-o com uma das seguintes fórmulas:
Pres: Pax vobis!
℟.: Et cum spiritu tuo.
O sacerdote, diácono ou outro ministro devidamente preparado poderá, em breves palavras, introduzir os fiéis na missa do dia.
ATO PENITENCIAL
Segue-se o Ato Penitencial. O sacerdote convida os fiéis à penitência.
Pres: Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad sacra mystéria celebránda.
Após um momento de silêncio, o sacerdote diz:
Pres.: Confìteor Deo omnipotènti et vobis, fratres, quia peccàvi nimis cogitatiòne, verbo, òpere et omissiòne,
e, batendo no peito, dizem:
mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Ideo precor beàtam Mariam Semper Virginem omnes Angelos et Sanctos et vos fratres, oràre pro me, ad Dominum Deum nostrum.
Pres.: Misereátur nostri omnípotens Deus et, dimíssis peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam aetérnam.
℟.: Amen.
Segue-se as invocações Senhor tende piedade de nós, caso já não tenham ocorrido no ato penitencial.
KYRIE
℣.: KHYRIE-E-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
℟.: KHYRIE-E-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
℣.: CHRISTE-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
℟.: CHRISTE-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
℣.: KHYRIE-E-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
℟.: KHYRIE-E-E-E-E-E, ELEISO-O-ON!
ACENDER DA PRIMEIRA VELA DA COROA DO ADVENTO
Terminado o Ato Penitencial, de braços abertos, o sacerdote diante da Coroa do Advento, diz:
Pres: Oremos
E todos oram em silêncio por um tempo.
Então, o sacerdote abrindo os braços reza a oração:
Senhor nosso Deus, sois o doador de toda bênção e a fonte de todo dom perfeito. Abençoai + esta Coroa em honra do Advento do Cristo, vosso Filho, e dai-nos esperar solícitos a sua vinda. Que ele, ao chegar, nos encontre vigilantes na oração e proclamando o seu louvor.
Pelo mesmo Cristo, nosso Senhor.
Ass: Amém.
Enquanto o sacerdote acende a vela da Coroa do Advento, canta-se um canto apropriado.
CANTO PARA ACENDER A VELA DA COROA DO ADVENTO
UMA VELA ACENDEMOS NESTE MOMENTO: É A PRIMEIRA VELA DA COROA DO ADVENTO!
UMA VELA ACENDEMOS NESTE MOMENTO: É A PRIMEIRA VELA DA COROA DO ADVENTO!
UMA VOZ QUE CLAMAVA NO DESERTO FALOU: PREPARAI OS CAMINHOS DO SENHOR!
UMA VOZ QUE CLAMAVA NO DESERTO FALOU: PREPARAI OS CAMINHOS DO SENHOR!
VEM, VEM JESUS! VEM, VEM JESUS! QUE NOS ILUMINE A TUA LUZ!
VEM, VEM JESUS! VEM, VEM JESUS! QUE NOS ILUMINE A TUA LUZ!
ORAÇÃO DO DIA
Terminado o hino, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres: Oremos
E todos oram em silêncio por um tempo.
Então, o sacerdote abrindo os braços reza a oração:
Pres: Praesta, quaesumus, omnipotens Deus: fidelibus tuis ardentem devotionem bonis operibus in occursum adventus tui Christi currere, ut, a dextris eius constituti, regnum coeleste mereantur possidere. phor Dominum nostrum Jesum Christum, Filium tuum, qui est Deus, et vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti, per omnia saecula saeculorum.
Ass: Amém.
PRIMEIRA LEITURA
O leitor dirige-se ao ambão para a primeira leitura, que todos ouvem sentados.
Leitor: Leitura do Livro do Profeta Geremias.
Eis que virão dias, diz o Senhor, em que farei cumprir a promessa de bens futuros para a casa de Israel e para a casa de Judá.
Naqueles dias, naquele tempo, farei brotar de Davi a semente da justiça, que fará valer a lei e a justiça na terra.
Naqueles dias, Judá será salvo e Jerusalém terá uma população confiante; este é o nome que servirá para designá-la: ‘O Senhor é a nossa Justiça’”.
Leitor: Verbum Domini.
Ass: Deo gratias.
SALMO RESPONSORIAL
O salmista ou o cantor recita o salmo, e o povo o estribilho.
Ass: Iluminai a vossa face sobre nós, convertei-nos, para que sejamos salvos!
Salmista: Mostrai-me, ó Senhor, vossos caminhos, e fazei-me conhecer a vossa estrada! Vossa verdade me oriente e me conduza, porque sois o Deus da minha salvação! R.
Salmista: O Senhor é piedade e retidão, e reconduz ao bom caminho os pecadores. Ele dirige os humildes na justiça, e aos pobres ele ensina o seu caminho.R.
Salmista: Verdade e amor são os caminhos do Senhor para quem guarda sua Aliança e seus preceitos. O Senhor se torna íntimo aos que o temem e lhes dá a conhecer sua Aliança. R.
SEGUNDA LEITURA
O leitor dirige-se ao ambão para a segunda leitura, que todos ouvem sentados.
Leitor: Leitura da Primeira Carta de São Paulo aos Tessalonicenses
Irmãos: O Senhor vos conceda que o amor entre vós e para com todos aumente e transborde sempre mais, a exemplo do amor que temos por vós. Que assim ele confirme os vossos corações numa santidade sem defeito aos olhos de Deus, nosso Pai, no dia da vinda de nosso Senhor Jesus, com todos os seus santos.
Enfim, meus irmãos, eis o que vos pedimos e exortamos no Senhor Jesus: Aprendestes de nós como deveis viver para agradar a Deus, e já estais vivendo assim. Fazei progressos ainda maiores! Conheceis, de fato, as instruções que temos dado em nome do Senhor Jesus.
Leitor: Verbum Domini.
Ass: Deo gratias.
ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO
Segue-se o Aleluia ou outro canto.
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
MOSTRAI-NOS, Ó SENHOR VOSSA BONDADE E A VOSSA SALVAÇÃO NOS CONCEDEI!
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA!
Enquanto isso, o sacerdote, se usar incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:
Diác: Dá-me a tua bênção.
O sacerdote diz em voz baixa:
Pres: Dominus sit in corde tuo et in labiis tuis: ut digne et competenter annunties Evangelium suum: in nomine Patris, et Filii, + et Spiritus Sancti.
Diác: Amém.
O diácono ou o sacerdote dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e as velas, e diz:
Diác ou Sac: Dominus vobiscum.
Ass: Et cum spiritu tuo.
O diácono, ou o sacerdote, fazendo o sinal da cruz no livro e, depois, na fronte, na boca e no peito, diz:
Diác ou Sac:Lectio sancti Evangelii secundum Marcum
Ass: Glória tibi Domini
Então o diácono ou o sacerdote, se for oportuno, incensa o livro e proclama o Evangelho.
Diác ou Sac: Naquele tempo, disse Jesus a seus discípulos: “Haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas. Na terra, as nações ficarão angustiadas, com pavor do barulho do mar e das ondas. 26Os homens vão desmaiar de medo, só em pensar no que vai acontecer ao mundo, porque as forças do céu serão abaladas.
Então eles verão o Filho do Homem, vindo numa nuvem com grande poder e glória. Quando estas coisas começarem a acontecer, levantai-vos e erguei a cabeça, porque a vossa libertação está próxima.
Tomai cuidado para que vossos corações não fiquem insensíveis por causa da gula, da embriaguez e das preocupações da vida, e esse dia não caia de repente sobre vós; 35pois esse dia cairá como uma armadilha sobre todos os habitantes de toda a terra. 36Portanto, ficai atentos e orai a todo momento, a fim de terdes força para escapar de tudo o que deve acontecer e para ficardes em pé diante do Filho do Homem”
Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote diz:
Diác ou Sac: Verbum Domini!
Ass: Laus tibi, Christe.
O Santo Padre beija o livro e diz:
Diác ou Sac: Pelas palavras do Santo Evangelho sejam perdoados os nossos pecados.
Ass: Amém.
HOMILIA
Nos domingos e festas de preceito, faça-se a homilia, também é recomendável nos outros dias da semana.
PROFISSÃO DE FÉ
Terminada a homilia, seja feita, quando prescrita, a profissão de fé.
Ass: Fidem nostram profiteamur.
CREDO IN DEUM PATREM OMNIPOTENTEM,
CREATOREM CAELI ET TERRAE,
ET IN IESUM CHRISTUM, FILIUM EIUS UNICUM,
DOMINUM NOSTRUM,
QUI CONCEPTUS EST DE SPIRITU SANCTO, NATUS EX MARIA VIRGINE,
PASSUS SUB PONTIO PILATO, CRUCIFIXUS, MORTUUS, ET SEPULTUS,
DESCENDIT AD ÍNFEROS, TERTIA DIE RESURREXIT A MORTUIS,
ASCENDIT AD CAELOS, SEDET AD DEXTERAM DEI PATRIS OMNIPOTENTIS,
INDE VENTURUS EST IUDICARE VIVOS ET MORTUOS.
CREDO IN SPIRITUM SANCTUM, SANCTAM ECCLESIAM CATHOLICAM,
SANCTORUM COMMUNIONEM, REMISSIONEM PECCATORUM,
CARNIS RESURRECTIONEM, VITAM AETERNAM.
AMEN.
LITURGIA EUCARÍSTICA
Inicia-se o canto do ofertório, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho , o cálice e o missal.
CANTO DO OFERTÓRIO
DO CÉU VAI DESCER O CORDEIRO! É DOM, PURO DOM, SALVAÇÃO!
NO ALTAR DO PENHOR VERDADEIRO, TAMBÉM VAMOS SER OBLAÇÃO.
EIS, SENHOR, A TUA VINHA. FRUTOS MIL TE TRAZ, SENHOR.
MAS TEU POVO QUE CAMINHA, MAIS QUE FRUTO É DOM DE AMOR!
NA TERRA JÁ BROTA A ESPERANÇA, E A GRAÇA DE DEUS VEM DIZER:
QUE O POVO DA NOVA ALIANÇA, TAMBÉM OFERENDA VAI SER.
EIS, SENHOR, A TUA VINHA. FRUTOS MIL TE TRAZ, SENHOR.
MAS TEU POVO QUE CAMINHA, MAIS QUE FRUTO É DOM DE AMOR!
IRMÃOS NA FÉ VIVA EXULTANTE, PARTILHAM O PÃO SEMPRE MAIS.
E CAMPOS JÁ MAIS VERDEJANTES, TAMBÉM JÁ SE TORNAM TRIGAIS!
EIS, SENHOR, A TUA VINHA. FRUTOS MIL TE TRAZ, SENHOR.
MAS TEU POVO QUE CAMINHA, MAIS QUE FRUTO É DOM DE AMOR!
NO ALTAR DO PENHOR VERDADEIRO, TAMBÉM VAMOS SER OBLAÇÃO.
EIS, SENHOR, A TUA VINHA. FRUTOS MIL TE TRAZ, SENHOR.
MAS TEU POVO QUE CAMINHA, MAIS QUE FRUTO É DOM DE AMOR!
NA TERRA JÁ BROTA A ESPERANÇA, E A GRAÇA DE DEUS VEM DIZER:
QUE O POVO DA NOVA ALIANÇA, TAMBÉM OFERENDA VAI SER.
EIS, SENHOR, A TUA VINHA. FRUTOS MIL TE TRAZ, SENHOR.
MAS TEU POVO QUE CAMINHA, MAIS QUE FRUTO É DOM DE AMOR!
IRMÃOS NA FÉ VIVA EXULTANTE, PARTILHAM O PÃO SEMPRE MAIS.
E CAMPOS JÁ MAIS VERDEJANTES, TAMBÉM JÁ SE TORNAM TRIGAIS!
EIS, SENHOR, A TUA VINHA. FRUTOS MIL TE TRAZ, SENHOR.
MAS TEU POVO QUE CAMINHA, MAIS QUE FRUTO É DOM DE AMOR!
Convém que os fiéis manifestem a sua participação, trazendo o pão e o vinho para a celebração da Eucaristia, ou outros dons para auxílio da comunidade e dos pobres.
O sacerdote, de pé, toma a patena com o pão e, elevando-a um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Bendito sejais, Senhor, Deus do universo, pelo pão que recebemos de vossa bondade, fruto da terra e do trabalho humano, que agora vos apresentamos, e para nós se vai tornar pão da vida.
Se não houver canto ao ofertório, poderá o sacerdote recitar em voz alta as palavras acima, e o povo acrescentar a aclamação:
R. Bendito seja Deus para sempre!
O diácono ou o sacerdote derrama o vinho e um pouco d'água no cálice, rezando em silêncio:
Pelo mistério desta água e deste vinho possamos participar da divindade do vosso Filho, que se dignou assumir a nossa humanidade.
20. Em seguida, o sacerdote toma o cálice e, elevando-o um pouco sobre o altar, reza em silêncio:
Bendito sejais, Senhor, Deus do universo, pelo vinho que recebemos de vossa bondade, fruto da videira e do trabalho humano, que agora vos apresentamos e que para nós se vai tornar vinho da salvação.
Coloca o cálice sobre o corporal.
Se não houver canto ao ofertório, poderá o sacerdote recitar em voz alta as palavras acima, e o povo acrescentar a aclamação:
R. Bendito seja Deus para sempre!
O sacerdote, inclinando, reza em silêncio:
De coração contrito e humilde, sejamos, Senhor, acolhidos por vós; e seja o nosso sacrifício de tal modo oferecido que vos agrade, Senhor, nosso Deus.
Se for oportuno, incensa as oferendas e o altar. Depois, o diácono ou o ministro incensa o sacerdote e o povo.
O sacerdote, de pé, ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio:
Lavai-me, Senhor, de minhas faltas e purificai-me de meus pecados.
ORAÇÃO SOBRE AS OFERENDAS
2No meio do altar e voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, o sacerdote diz:
Pres: Orate, fratres: ut meum ac vestrum sacrificium acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotem.
℟.: Suscipiat Dominus sacrificium de manibus tuis ad laudem et gloriam nominis sui, ad utilitatem quoque nostram totius que Ecclesiae suae sanctae.
Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote reza a oração sobre as oferendas:
Pres:. Suscipe, Domine, munera quae tibi de bonis, quae dedisti nobis, offerimus; et sancta mysteria, quae nobis das temporaliter celebrando, aeternae redemptionis nobis fias praemium. Per Christum Dóminum nostrum.
Ass: Amém.
PREFÁCIO DO ADVENTO I
Começando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz ou canta:
Pres.: Dominus vobiscum.
℟.: Et cum spiritu tuo.
Erguendo as mãos, o sacerdote prossegue:
Pres.: Sursum corda.
℟.: Habemus ad Dominum.
O sacerdote, com os braços abertos, acrescenta:
Pres.: Gratias agamus Domino Deo nostro.
℟.: Dignum et iustum est.
O sacerdote, de braços abertos, reza ou canta o Prefácio.
O sacerdote ergue-se e de braços abertos, continua o Prefácio.
Pres:. Est enim aequum et necessarium, nostrum officium et salutem, tibi gratias agere semper et ubique, Domine, sancte Pater, aeterne et omnipotens Deus, per Christum Dominum nostrum. Nostra fragilitate indutus, primum venit ad suum amoris consilium perficiendum et ad salutem nobis viam aperiendam. Indutus in gloria sua, iterum veniet ut nobis donet plenis bonis promissionibus, quae hodie vigilanter exspectamus. Propterea nunc et semper, cum angelis et omnibus sanctis, una voce decantantes.
SANTO
SA-A-A-ANCTU-U-US, SA-A-A-ANCTU-U-US,, SA-A-A-ANCTU-U-US,
DOMINU-U-US, DEU-US, SABAO-O-OTH,
PLENI SUNT CÆLI ET TERRA-A-A GLORIA TUA-A-A
HOSA-A-ANNA IN EXCELSI-I-IS!
BENEDICTU-U-US QUI VENIT IN NOMINE-E-E DOMINI-I-I
HOSA-A-ANNA IN EXCELSI-I-IS!
ORAÇÃO EUCARÍSTICA II
De braços abertos, diz:
Pres:. Vere, Pater, es sanctus et fons omnis sanctitatis.
O sacerdote une as mãos e as estende sobre as oferendas dizendo:
Sanctifica has oblationes, effundens super eas Spiritum tuum.
Une as mãos e traça o sinal da cruz sobre o pão e o cálice ao mesmo tempo, dizendo:
ut fiant nobis Corpus et Sanguis Domini nostri Jesu Christi.
Ass:. Mitte Spiritum Sanctum tuum!
Pres.: Dediti atque amplexi,
toma o pão e, mantendo-o um pouco elevado acima do altar, prossegue:
Accepit Iesus panem, gratias agens gratias agens, fregit et dedit discipulis suis..
Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena e genuflete em adoração.
Então prossegue:
Item in fine cenae;
toma o cálice nas mãos e, mantendo-o um pouco elevado acima do altar, prossegue:
Et accipiens calicem manibus iterum gratias agens tradidit discipulis suis.
Mostra o cálice ao povo, coloca-o sobre o corporal e genuflete em adoração.
Pres:. Mysterium fidei et amoris!
Ass:. Quotiescumque hunc panem manducamus et calicem hunc bibimus, mortem tuam annuntiamus, Domine, adventum tuum exspectamus!
O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres:. Celebrantes ergo memoriam mortis et resurrectionis Filii tui, tibi, Pater, panem vitae et calicem salutis offerimus; et gratias agimus tibi quia dignis nos fecisti in conspectu tuo hic esse et servimus tibi.
Ass:. Aceitai, ó Senhor, a nossa oferta!
Pres:. Supplices petimus ut, participando Corpus et Sanguinem Christi, per Spiritum Sanctum in unum corpus coniungamur.
Ass:. O Espírito nos una num só corpo!
1C: Lembrai-vos, ó Pai, da vossa Igreja que se faz presente pelo mundo inteiro; e aqui convocada no dia em que Cristo venceu a morte e nos fez participantes de sua vida imortal; que ela cresça na caridade, em comunhão com o Papa João Paulo, com o nosso Bispo N., os bispos do mundo inteiro, os presbíteros, os diáconos e todos os ministros do vosso povo.
Ass:. Lembrai-vos, ó Pai, da vossa Igreja!
2C: Lembrai-vos também, na vossa misericórdia, dos nossos irmãos e irmãs que adormeceram na esperança da ressurreição e de todos os que partiram desta vida; acolhei-os junto a vós na luz da vossa face.
Ass:. Concedei-lhes, ó Senhor, a luz eterna!
3C: Enfim, nós vos pedimos, tende piedade de todos nós e dai-nos participar da vida eterna, com a Virgem Maria, Mãe de Deus, São José, seu esposo, os Apóstolos, (São N.: Santo do dia ou padroeiro) e todos os Santos que neste mundo viveram na vossa amizade, a fim de vos louvarmos e glorificarmos
une as mãos
por Jesus Cristo, vosso Filho.
Ergue a patena com a hóstia e o cálice, dizendo:
Pres:. Por Cristo, com Cristo, e em Cristo, a vós, Deus Pai todo-poderoso, na unidade do Espírito Santo, toda honra e toda glória, por todos os séculos dos séculos.
Ass:. Amém.
RITO DA COMUNHÃO
Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz unindo as mãos:
Pres:. Praecéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:
O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:
Ass:. Pater noster, qui es in caelis: sanctificétur nomen tuum; advéniat regnum tuum; fiat volúntas tua, sicut in caelo, et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie; et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris; et ne nos indúcas in tentatiónem; sed líbera nos a malo.
O sacerdote prossegue sozinho, de braços abertos:
Pres:. Libera nos, quaesumus, Domine, ab omnibus malis, da propitius pacem in diebus nostris, ut, ope misericordiae tuae adiuti, et a peccato simus semper liberi et ab omni perturbatione securi: exspectantes beatam spem et adventum Salvatoris nostri Iesu Christi.
O sacerdote une as mãos.℟.: Quia tuum est regnum, et potestas, et gloria in saecula.
Pres.: Domine Iesu Christe, qui dixisti Apostolis tuis: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis: ne respicias peccata nostra, sed fidem Ecclesiae tuae; eamque secundum voluntatem tuam paceficare et coadunare digneris.
O sacerdote une as mãos e conclui:
O sacerdote, voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, acrescenta:Qui vivis et regnas in saecula saeculórum.
℟.: Amen.
Pres.: Pax Domini sit semper vobiscum.
℟.: Et cum spiritu tuo.
Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio:
Pres:. Esta união do Corpo e do Sangue de Jesus, o Cristo e Senhor nosso, que vamos receber, nos sirva para a vida eterna.
FRAÇÃO DO PÃO
Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio.
Enquanto isso, canta-se:
AGNU-U-US DE-E-EI, QUI TOLLIS PECCA-A-ATA MU-U-UNDI:
MISERE-E-E-ERE NO-O-OBIS.
AGNU-U-US DE-E-EI, QUI TOLLIS PECCA-A-ATA MU-U-UNDI:
MISERE-E-E-ERE NO-O-OBIS.
AGNU-U-US DE-E-EI, QUI TOLLIS PECCA-A-ATA MU-U-UNDI:
DO-O-ONA NOBIS PA-A-ACEM.
Em seguida, o sacerdote, de mãos unidas, reza em silêncio.
O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia na mão e, elevando-a um pouco sobre a patena ou sobre o cálice, diz em voz alta, voltado para o povo:
Pres.: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi. Beati qui ad cenam Agni vocati sunt.
℟.: Domine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanabitur anima me
COMUNHÃO
O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio:
Que o Corpo de Cristo me guarde para a vida eterna.
Comunga o Corpo de Cristo.
Depois, segura o cálice e reza em silêncio:
Que o Sangue de Cristo me guarde para a vida eterna.
Comunga o Sangue de Cristo.
Toma a patena ou o cibório e, mostrando a hóstia um pouco elevada aos que vão comungar e diz a cada um:
O Corpo de Cristo.
O que vai comungar responde:
Amém.
O diácono, ao distribuir a sagrada comunhão, procede do mesmo modo.
Se houver comunhão sob as duas espécies, observe-se o rito prescrito.
Enquanto o sacerdote comunga do Corpo de Cristo, inicia-se o canto da comunhão.
CANTO DE COMUNHÃO
VIGIAI, VIGIAI, EU VOS DIGO, NÃO SABEIS QUAL O DIA OU A HORA.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
FOSTE AMIGO ANTIGAMENTE DESTA TERRA QUE AMASTE,
DESTE POVO QUE ESCOLHESTE, SUA SORTE MELHORASTE,
PERDOASTE SEUS PECADOS, TUA RAIVA ACALMASTE.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
FOSTE AMIGO ANTIGAMENTE DESTA TERRA QUE AMASTE,
DESTE POVO QUE ESCOLHESTE, SUA SORTE MELHORASTE,
PERDOASTE SEUS PECADOS, TUA RAIVA ACALMASTE.
VIGIAI, VIGIAI, EU VOS DIGO, NÃO SABEIS QUAL O DIA OU A HORA.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
VEM DE NOVO RESTAURAR-NOS! SEMPRE IRADO ESTARÁS,
INDIGNADO CONTRA NÓS? E A VIDA NÃO DARÁS? SALVAÇÃO E
ALEGRIA, OUTRA VEZ, NÃO NOS TRARÁS?
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
VEM DE NOVO RESTAURAR-NOS! SEMPRE IRADO ESTARÁS,
INDIGNADO CONTRA NÓS? E A VIDA NÃO DARÁS? SALVAÇÃO E
ALEGRIA, OUTRA VEZ, NÃO NOS TRARÁS?
VIGIAI, VIGIAI, EU VOS DIGO, NÃO SABEIS QUAL O DIA OU A HORA.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
ESCUTEMOS SUAS PALAVRAS, É DE PAZ QUE VAI FALAR;
PAZ AO POVO, A SEUS FIÉIS, A QUEM DELE SE ACHEGAR.
ESTÁ PERTO A SALVAÇÃO E A GLÓRIA VAI VOLTAR.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
ESCUTEMOS SUAS PALAVRAS, É DE PAZ QUE VAI FALAR;
PAZ AO POVO, A SEUS FIÉIS, A QUEM DELE SE ACHEGAR.
ESTÁ PERTO A SALVAÇÃO E A GLÓRIA VAI VOLTAR.
VIGIAI, VIGIAI, EU VOS DIGO, NÃO SABEIS QUAL O DIA OU A HORA.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
EIS: AMOR, FIDELIDADE VÃO UNIDOS SE ENCONTRAR. BEM
ASSIM, JUSTIÇA E PAZ VÃO BEIJAR-SE E ABRAÇAR. VAI
BROTAR FIDELIDADE E JUSTIÇA SE MOSTRAR.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
EIS: AMOR, FIDELIDADE VÃO UNIDOS SE ENCONTRAR. BEM
ASSIM, JUSTIÇA E PAZ VÃO BEIJAR-SE E ABRAÇAR. VAI
BROTAR FIDELIDADE E JUSTIÇA SE MOSTRAR.
VIGIAI, VIGIAI, EU VOS DIGO, NÃO SABEIS QUAL O DIA OU A HORA.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
E VIRÃO OS BENEFÍCIOS DO SENHOR A ABENÇOAR E OS
FRUTOS DE AMOR DESTA TERRA VÃO BROTAR. A JUSTIÇA
DIANTE DELE E A PAZ O SEGUIRÁ.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
E VIRÃO OS BENEFÍCIOS DO SENHOR A ABENÇOAR E OS
FRUTOS DE AMOR DESTA TERRA VÃO BROTAR. A JUSTIÇA
DIANTE DELE E A PAZ O SEGUIRÁ.
VIGIAI, VIGIAI, EU VOS DIGO, NÃO SABEIS QUAL O DIA OU A HORA.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
GLÓRIA AO PAI ONIPOTENTE, AO QUE VEM, GLÓRIA E
AMOR. AO ESPÍRITO CANTEMOS: GLÓRIA A NOSSO DEFENSOR!
AO DEUS UNO E TRINO DEMOS A ALEGRIA DO LOUVOR.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
GLÓRIA AO PAI ONIPOTENTE, AO QUE VEM, GLÓRIA E
AMOR. AO ESPÍRITO CANTEMOS: GLÓRIA A NOSSO DEFENSOR!
AO DEUS UNO E TRINO DEMOS A ALEGRIA DO LOUVOR.
VIGIAI, VIGIAI, EU VOS DIGO, NÃO SABEIS QUAL O DIA OU A HORA.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
VIGIAI, VIGIAI, EU REPITO: EIS QUE VEM O SENHOR EM SUA GLÓRIA.
Terminada a comunhão, o sacerdote, o diácono ou acólito purifica a patena e o cálice.
Enquanto se faz a purificação, o sacerdote reza em silêncio:
Fazei, Senhor, que conservemos num coração puro o que a nossa boca recebeu. E que esta dádiva temporal e transforme para nós em remédio eterno.
O sacerdote pode voltar a cadeira. É aconselhável guardar um momento de silêncio ou recitar algum salmo ou canto de louvor.
ORAÇÃO PÓS-COMUNHÃO
41. De pé, junto à cadeira ou ao altar, o sacerdote diz:
Pres:. Oremos...
E todos, com o sacerdote, rezam algum tempo de silêncio, se ainda não o fizeram. Em seguida o sacerdote abrindo os braços diz a oração ''Depois da Comunhão''.
Crescat in nobis, Domine, Mysteriis tuis interesse; Ad caelestia bona amodo nos perducant et, inter quae transeunt, ambulantes, ea quae non transeunt, amplectantur. Per Christum Dóminum nostrum.
Ass:. Amém.
BÊNÇÃO SOLENE
42. Se necessário, façam-se breves comunicações ao povo.
43. Segue-se o rito de despedida. O sacerdote, abrindo os braços, saúda o povo:
Pres:. Dominus vobiscum.
Ass: Et cum spiritu tuo.
O diácono diz:
Diác: Inclina ad accipiendam benedictionem.
20. Celebração dos fiéis defuntos
Pres:. Que o Deus onipotente e misericordioso vos ilumine com o advento do seu Filho, em cuja vinda credes e cuja volta esperais, e derrame sobre vós as suas bênçãos.
Ass:. Amém.
Pres:. Que durante esta vida ele vos torne firmes na fé, alegres na esperança e solícitos na caridade.
Ass:. Amém.
Pres:. Alegrando-vos agora pela vinda do Salvador feito homem, sejais recompensados com a vida eterna, quando vier de novo em sua glória.
Ass:. Amém.
O sacerdote abençoa o povo, dizendo:
Pres:. Abençoe-vos Deus todo-poderoso: Pai e Filho + e Espírito Santo.
Ass:. Amém.
44. Depois, o diácono ou o próprio sacerdote diz ao povo, unindo as mãos:
Diác ou Sac: Ide em paz e que o Senhor vos acompanhe!
R. Graças a Deus.
CANTO FINAL
VIGIA ESPERANDO AURORA: QUAL NOIVA ESPERANDO O AMOR.
É ASSIM QUE O SERVO ESPERA, A VINDA DO SEU SENHOR.
AO LONGE UM GALO VAI CANTAR SEU CANTO,
O SOL NO CÉU VAI ESTENDER SEU MANTO,
NA MADRUGADA EU ESTAREI DESPERTO,
QUE JÁ VEM PERTO O DIA DO SENHOR.
VIGIA ESPERANDO AURORA: QUAL NOIVA ESPERANDO O AMOR.
É ASSIM QUE O SERVO ESPERA, A VINDA DO SEU SENHOR.
